banner111

รีวิว เที่ยวเมืองปัว By lovelikejourney

ขอบพระคุณ

Love Like Journey
June 5, 2013
IMG_8588

รีวิว โบกรถคนเดียวเที่ยวเมืองน่าน (หลงเสน่ห์ปัว)บอกก่อนเลยนะครับว่าทริปนี้เป็นครั้งที่ 2 ที่มาเที่ยวเมืองน่านครับ ครั้งแรกมาล่องแก่งน้ำว้า 2วัน 1คืน ระยะทางกว่า 80 กิโลเมตร สุดยอดมันส์สุดๆ นอนเต้นท์ริมแม่น้ำ กินข้าวห่อใบตอง ชมธรรมชาติ?แก่งก็โหด สุดๆ เสียดายที่รูปเก่าๆไม่อยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นก็จะรีวิวให้ชมเหมือนกันแหละครับ

กลับมาทริปครั้งนี้กันดีกว่านะครับ เป็นการเดินทางเมื่อปลายฝนต้นหนาวเมื่อปีที่แล้วครับ (ช่วงต้นเดือนตุลา 2555)หลายท่านนอาจจะสงสัยว่าทำไมเพิ่งมาเขียนเอาตอนนี้ ไปมาเกือบปีแล้ว จริงๆขอสารภาพเลยครับว่า เพิ่งจะเคยเขียนแนวรีวิวมาเมื่อไม่กี่สัปดาห์มานี้เอง บวกกับคิดถึงบรรยากาศของเมืองน่านขึ้นมาจับใจ ใกล้ครบปีแล้วด้วย เผื่อจะมีใครตามรอยไปเที่ยวน่านจะได้ไม่พลาดครับ

IMG_8483?IMG_8497

ทริปนี้ผมเดินทางคนเดียว เน้นแบ็คแพ็คนะครับ ตอนเช้าๆ ผมก็มานั่งดักรอรถสองแถวหน้าสนามบินน่าน ทางที่จะไปอ.ปัว หรือใครที่มาจากสถานีขนส่งน่าน ก็ขึ้นรถคันสีฟ้า (น่าน-ปัว) ได้เลยครับ
จุดหมายของผมทริปนี้คือ ไปบ่อเกลือ ต่อด้วยนาขั้นบันไดบ้างเปียงซ้อ และศูนย์ภูฟ้าพัฒนาฯ ครับ แต่ละที่ถ้าไม่มีรถนี่เรียกว่าลำบากเลยแหละครับ เพราะมีแค่บ่อเกลือเท่านั้นเองที่รถสองแถวส่งถึงปลายทาง ที่เหลือไม่มีรถผ่าน ต้องอาศัยโบกรถเอาเองละทีนี้

IMG_8485?IMG_8783

มื้อเช้าของผมวันนี้เป็นอาหารเหนือแบบง่ายๆ แต่หาทานยากนะครับ ?แอ๋บอ่องออ? (แอ๋บ-อ่อง-ออ)กับข้าวเหนียวร้อนๆ สุดยอดครับ อ่องออเป็นภาษาเหนือ แปลว่าสมอง อันนี้เป็นหมกสมองหมูกับสมุนไพรหน่ะครับ ส่วนใหญ่จะหาทานได้จากตลาดสดช่วงเช้า หรือช่วงเย็นเท่านั้นนะครับ

IMG_8490

รถสองแถวน่าน-ปัว ราคา 50 บาท แต่ถ้าลงก่อนที่อ.ท่าวังผา ก็ 35 บาทครับ ระหว่างทางผู้โดยสารก็ขึ้นรถมาเรื่อยๆ ด้วยความที่ยังไม่เคยนั่งรถไปบ่อเกลือ ผมก็เลยชวนป้าๆบนรถคุย สอบถามเส้นทางการเดินทางว่าไปยังไงได้บ้าง ก็ได้เรื่องมาว่าต้องไปต่อรถที่ปัวนี่แหละครับ แต่รอบรถไม่ค่อยชัวร์เท่าไหร่ สักพักก็มีคุณป้าเอากล้วยไปขายต่างอำเภอ ผมก็เลยช่วยป้าแกยกขึ้น-ยกลงสักหน่อย คนไทยด้วยกันครับ มีอะไรก็ช่วยๆกันไปนะครับถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรง สุดท้ายป้าก็ยื่นกล้วยให้ 1 หวี แต่ผมอยากให้ป้าเอาไปขายมากกว่า อีกอย่างขี้เกียจถือครับ ก็เลยบอกป้าไปว่าไม่ชอบกินกล้วย ดูดีมั๊ยละครับ ฮ่าๆๆ

IMG_8498

นั่งรถประมาณชั่วโมงกว่าก็มาถึง อ.ปัว จุดแวะพักเปลี่ยนรถสำหรับไปบ่อเกลือที่ไม่คาดฝันว่าจะแวะ เพราะดูแล้วเหมือนไม่ค่อยมีอะไร รถสายปัว-บ่อเกลือ มี 4รอบ คือ 07.00/09.30/11.00/14.00 รถรอบที่ออกแน่นอนก็คือ รอบ 7โมงและ 9โมงครึ่ง แต่ผมมาถึงปัวก็ 10โมงได้แล้ว ก็เลยต้องรอรอบ 11โมง ซึ่งไม่ชัวร์ว่าจะออกรึเปล่า เพราะคนน้อยมาก คนขับรถสองแถวบอกว่า ถ้าน้อยก็ไม่คุ้ม ก็ไม่ออก (อ่ะ?ซะงั้น) ถ้าจะให้ไปก็ต้องเหมาซึ่งราคาก็เป็น 1000 หน่ะครับ ไม่ไหวๆ ผมจึงรอไปก่อน ระหว่างรอก็ไปหาอะไรใส่ท้องสักหน่อยดีกว่า

IMG_8507?IMG_8509

 

IMG_8514?IMG_8515

 

 

IMG_8517

ผมเดินมาฝั่งตรงข้ามคิวรถเลยครับ เยื้องๆหน่อยจะเห็นร้านก๋วยเตี๋ยวที่มีต้นหูกวางอยู่หน้าร้าน ดูจากในหนังสือคู่มือท่องเที่ยวร้านนี้เค้าว่าอร่อยและรสชาติดั้งเดิม ผมก็เลยไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวรอ ก็สั่งกวยเตี๋ยวมานั่งกิน ตาก็เหลือบไปเห็นของหวานเป็นบวชฟักทองและต้มถั่วแดง น่ากินมากกกก ช่างใจอยู่ไม่รู้จะกินอะไรดี ระหว่างกินก๋วยเตี๋ยวก็คิดอยู่ 2-3อย่างนี่แหละครับ รถจะออกมั๊ย? บวชฟักทอง หรือ ต้มถั่วแดงดี 555+ สรุปก๋วยเตี๋ยวอร่อยครับ อิ่มแล้วก็มาเลือกของหวานกันต่อ สุดท้ายยกนี้ต้มถั่วแดงชนะน็อกไปครับ อร่อยมาก ใครไปปัว อย่าลืมแวะมาทานขนามหวานร้านก๋วยเตี๋ยวต้นหูกวางแม่ทองพลูนะครับ

IMG_8794?IMG_8791

พอใกล้เวลารถออกผมก็เดินไปถามที่คิวรถ ปรากฎว่าโชคมาหาผมแล้วครับ โชคร้ายนะครับ รถไม่ออกแล้วรอบนี้ ถ้าจะให้รออีกทีก็ รอบบ่าย2 แล้วก็ไม่แน่นอนอีกว่าจะได้ไปรึเปล่า ผมก็เลยตัดสินใจพักที่ปัว 1คืนครับ เพื่อมาขึ้นรถพรุ่งนี้เช้าแทน ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ?อยู่ถ่ายรูปสำรวจปัวสักหน่อยก็แล้วกัน คืนนี้ผมพักที่แฮปปี้รีสอร์ทครับ ราคาคืนละ 500 บาท (T__T) กะว่าจะประหยัดซักหน่อย แถวนี้โรงแรมที่พักไม่ค่อยเยอะครับ ที่เดินๆหาและสอบถามดูก็เต็มไปเสียหมด หลังจากเก็บข้าวของไว้ที่ห้องแล้ว ผมก็เผลองีบไปตื่นนึง พอรู้สึกตัวก็บ่ายแก่ๆ จึงออกไปเดินถ่ายรูปเล่น

IMG_8525?IMG_8526

 

IMG_8536

 

IMG_8539?IMG_8535

 

IMG_8548

เดินตามซอยของที่พักลงไปเรื่อยๆ ก็ไปเจอร้านขายส้มตำ ขนมจีนแบบบ้านๆ ก็เลยจัดขนมจีนน้ำเงี้ยวของโปรดไปซะ 1 ชาม อิ่มอร่อย พุงแน่นเปรี๊ยะ อิอิ เพื่อเป็นการเผาผลาญพลังงานที่ได้รับมาอย่างเต็มปรี่ ผมก็เดินถ่ายรูปไปเรื่อยๆ ดูบ้านเก่าๆน่ารักๆ ดอกไม้ข้างทางบ้าง บรรยากาศดีมากๆครับ จุดหมายต่อไปที่ผมจะไปก็คือวัดปรางค์ วัดที่มีต้นดิ๊กเดียม ต้นไม้หายาก ที่เวลาโดนลูบแล้วใบจะสั่นไหว เหมือนอาการโดนจั๊กกะจี๋หน่ะครับ ผมเดินไปถามทางไปด้วยก็ยังหาวัดไม่เจอ จนคาดว่าน่าจะหลง 555+ ผมบังเอิญไปเจออาจารย์วัยเกษียณท่านนึงเข้า ก็เลยเข้าไปถามทางท่าน ท่านบอกว่ากำลังจะกลับบ้านพอดี วัดอยู่ทางผ่านเดี๋ยวไปส่งให้ T____T ซึ้งใจครับ น้ำตาจะไหล ดราม่า ต้องขอบคุณอาจารย์มากๆเลยนะครับที่เมตตาพามาส่งถึงวัด

IMG_8562?IMG_8556

 

IMG_8563

ต้นดิ๊กเดียมของวัดปรางค์ถือว่าเป็น 1 ใน Unseen in Thailand ที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งเลยครับ ต้นนี้มีอายุมากกว่า 100 ปีนะครับ ข้อควรระวัง อันนี้เวลาเราไปเที่ยวอย่าไปลูบเองนะครับ เค้าห้ามจับ ถ้าอยากเห็นก็ต้องรอให้หลวงพ่อมาลูบโชว์ครับ เราเห็นแผนที่ในวัดค่อนข้างน่าสนใจครับ และจุดหมายต่อไปของผมก็คือ วัดต้นแหลงครับ ดูจากในแผนที่แล้วไม่น่าจะไกลมาก และผมเห็นในคู่มือท่องเที่ยวว่าเป็นวัดแบบล้านนาซะด้วย

IMG_8568?IMG_8577

 

IMG_8585

 

IMG_8578?IMG_8591

 

เดินตามแผนที่ไปเรื่อยๆ ปรากฎว่าถนนเส้นนี้น่าสนใจมาก บ้านเรือนเก่าแก่สะดุดตาเต็มไปหมด วิถีชีวิตน่ารักๆ เหมือนโลกเดินช้าลงเป็นจังหวะวอลล์ยังไงยังงั้นแหละครับ ผมชอบรถเก่าๆบ้านเก่าๆ ทุ่งนาสีเขียว มองดูแล้วสบายตาชะมัด

IMG_8599?IMG_8600

 

IMG_8613?IMG_8621

IMG_8619

 

 

เดินไปอีกนิดก็เจอกับบ้านหลังนี้เข้า เห็นคุณยายนั่งทำกระทงอยู่ ก็เลยเข้าไปทักทายขอถ่ายรูป คุณยายก็ใจดีบอกเข้ามาถ่ายได้ตามสบายเลยนะ แถมยังยกน้ำเย็นมาให้ด้วยนะครับ น่ารักมากๆ ประทับใจคุณยายสุดๆ ในบ้านก็จะมีรูปเก่าๆของคุณยายและครอบครัวติดข้างฝาผนัง มีกระทงวางเรียงราย และด้วงกว่างเต็มไปหมด น่าสนใจX2 ?อ้อ!!! ลืมบอกไปครับว่าคุณยายชื่อยายม่วง ใครผ่านไปแถวนั้นอย่าลืมแวะไปคุยกับแกบ้างนะครับ ^^

IMG_8652?IMG_8647

แวะคุยกับยายม่วงพอหอมปากหอมคอ ก็เดินไปต่อ ในใจก็คิดว่าเมื่อไหร่จะถึงวัดต้นแหลงนะ ในแผนที่ดูใกล้ๆเองแท้ๆ ไม่ทันไรก็เจอป้ายทางเข้าวัด ผ่านไปซักพักก็เห็นกลุ่มเด็กวัยรุ่นกำลังซ้อมพายเรือเพื่อจะไปแข่ง ที่น่านประเพณีแข่งเรือยาวนั้น จัดขึ้นทุกปีและฝึกซ้อมกันจริงจังมากๆ

IMG_8657?IMG_8656

 

IMG_8666?IMG_8662

ด้านผู้สูงอายุก็ไม่น้อยหน้า กำลังเล่นเปตอง และออกกำลังกายอย่างสนุกสนาน ดูแล้วอยากเข้าไปแจมด้วยจริงๆ ผมว่าชุมชนที่นี่เข้มแข็งและเป็นตัวอย่างชุมชนน่าอยู่ได้เป็นอย่างดี ถ้าประเทศเรามีการส่งเสริมในลักษณะนี้เยอะๆก็คงจะดีไม่น้อยเลยว่ามั๊ยครับ

IMG_8668?IMG_8671

 

IMG_8684?IMG_8689

จากทางเข้า ผมเดินไปเรื่อยๆจนเมื่อยขา 555++ อีกประมาณ กิโลกว่าได้มั้งกว่าจะถึงวัด ระหว่างทางก็ไม่รู้จะทำอะไร แอบมองวัวกินหญ้ามั่ง ดูท้องฟ้ามั่ง และก็มาเจอสวนมะละกอ ลูกดกมากกกก น่าขอเมล็ดมาปลูกมั่งเนาะ อิอิ

IMG_8710?IMG_8703

 

IMG_8733

 

IMG_8697?IMG_8730

พอเข้าหมู่บ้านมาสักพัก ผมก็มาถึงจุดหมายจนได้ น้ำตาจะไหลครับ ไม่ใช่ดีใจนะครับแต่เมื่อยขา 555+ ?วัดต้นแหลงตั้งอยู่ ม.ที่2 ต.ไชยวัฒนา อ.ปัว จ.น่าน ครับ รูปแบบตัวโบสถ์มีความงดงามเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ไม่เหมือนวัดไทยทั่วไป ภายในวัดประดับตกแต่ไปด้วยตุงสวยๆ ดูแล้วสวยงามแปลกตาจริงๆ

IMG_8745?IMG_8752

ผมเดินเล่นในวัดสักพักก็ได้เวลากลับครับ เพราะพระอาทิตย์กำลังลาลับแล้วเหมือนกัน ขากลับกลุ่มเยาวชนก็ยังซ้อมแข่งเรืออย่างขมักเขม้น สุดยอดครับ!!

IMG_8765

เดินกลับทางเดิมก่อนถึงบ้านยายม่วงผมก็มาหยุดอยู่ที่ร้านตัดผมแบบเก่าแก่ บรรยากาศแบบในหนังเรื่องแฟนฉันลอยมาเลยครับ ผมยืนถ่ายรูปอยู่ไกลๆ พี่เจ้าของร้านก็เรียกเข้ามาถ่ายรูปในร้านได้นะ ผมก็เลยไม่อยากปฏิเสธ จัดให้ครับ ชอบอยู่แล้ว อิอิ

IMG_8773?IMG_8779

พอมาถึงสามแยกตรงวัดปรางค์ ผมก็เจอกับตลาดสดเย็นเข้าครับ มืดก็มืดแล้ว หิวก็หิวก็เลยหาของทานเล่นในตลาดนี่แหละครับ มีเต้าหูนมสดร้านนึงอร่อยมาก ผมกัดตูดดูดกินไปถุงนึง ติดใจเลยต้องกลับมาซื้ออีกถุงนึง ระหว่างเดินรอบๆตลาดก็ไปเจอกับนี่ครับ ?มะแขว่น? เป็นสมุนไพรที่ขึ้นชื่อของเมืองน่าน ถ้าท่านไปทานอาหารที่ร้านอาหาร อาจจะเจอเมนูลาบคั่วใส่มะแขว่น หรือไก่ทอดมะแขว่น กลิ่นหอมๆครับ รสชาติจะขึ้นจมูกนิดๆ บอกไม่ถูกครับ ต้องไปลองเองถึงจะรู้

IMG_8787?IMG_8790

พอเริ่มอยู่ท้องแล้วผมก็เดินต่อไปอีกซักพักเดินกลับคนละทางกับตอนเดินขามาครับ ก็เลยเจอ ปัวรามา โรงหนังของปัว ไม่แน่ใจว่ายังเปิดใหบริการอยู่รึเปล่านะครับ บรรยากาศดูน่ากลัว เหมาะแก่การดูหนังผีชอบกล แหะๆ ผ่านไปอีกนิดก็เจอร้านนมครับ แต่ก็ไม่ได้แวะ เพราะเมื่อกี้เพิ่งกินเต้าหู้นมสดจากร้านในตลาดไป ?เดินไปเรื่อยๆก็ซื้อของกินจาก 7-11 อีกนิดก็เขาที่พักครับ ปรากฏว่าขากลับเดินใกล้กว่า เพราะขาไปนั้นไปเดินอ้อมซะไกลเลย

ทำยังไงดีครับหลงรักปัวซะแล้วสิ อากาศดี เงียบสงบ ชุมชนเข้มแข็ง วัดสวย บ้านเก่า ท้องทุ่งนาสีเขียวขจี นี่ขนาดว่าแวะพักแค่วันเดียวนะครับ คราวหน้าต้องมาอยู่ปัวซัก 2-3 วัน ซะแล้วละครับ แต่ฝรั่งชอบมาอยู่ปัวแบบ Long stay นะครับ อาจจะเพราะว่าที่นี่มีดีที่ความเงียบสงบ และวัฒนธรรม บรรยากาศแบบบ้านๆที่ยังคงมีรอยยิ้มและน้ำใจให้กับผู้ที่ผ่านเข้ามาเสมอๆ

IMG_8893

อย่าลืมติดตามการเดินทางโบกรถเที่ยวน่าน ตอนต่อไปด้วยนะครับ กับตอนเดินชิวที่บ่อเกลือ ต่อไปการเดินทางและการเข้าถึงสถานที่จะโหดขึ้นเรื่อยๆนะครับ

Comments

comments

Comments are closed.